Cindy Hoetmer

  • Longlist Libris Literatuur Prijs 2021
    **** NRC Handelsblad
    Wat Adrian Mole deed voor tieners en Hendrik Groen voor senioren, doet Cindy Hoetmer voor midlifers
    Zonde eigenlijk, dacht Cindy Hoetmer, toen ze op een dag iemand op een bijzondere manier zag struikelen, dat al die grappige dingen die ik zie en meemaak niet worden gefilmd. Nu kan Cindy niet filmen - ze kan zelfs heel weinig vindt ze zelf - maar ze kan wel schrijven. Ze besloot daarom de opmerkelijkste gebeurtenis van de dag te gaan opschrijven.
    Het leven van deze midlifer is op het eerste gezicht niet erg opwindend: ze drinkt elke vrijdag bier in stamcafé De Pels, bezoekt trouw op zondag haar gepensioneerde ouders, en loopt door de Amsterdamse Jordaan met zijn typische bewoners. Maar Hoetmer weet alledaagse situaties met zoveel humor, melancholie en liefde te beschrijven dat ze haast epische proporties aannemen.
    Zo tekent zich een leven af dat even luchtig is als somber, waar angsten en problemen soms worden weggelachen en soms worden aangepakt. Een leven kortom, zoals we allemaal kennen. Want laveert een ieder van ons niet zo nu en dan tussen `Is dit alles?' en jezelf en het leven vooral niet te serieus nemen?
    In de pers
    `Grappigste roman die dit jaar verscheen.' Het Parool
    `Net als Nicolien Mizee en David Sedaris lijdt Hoetmer enerzijds onder haar sociale onvermogen [...] maar is ze anderzijds juist heel sterk en eigenzinnig, dankzij haar opmerkingsgave, haar schrijftalent en haar grote gevoel voor humor.' **** NRC Handelsblad
    `Onweerstaanbaar grappig.' HDC-kranten, Boek van de Dag
    `Hilarisch.' Nieuwsweekend
    De pers over Cindy Hoetmer
    `In tegenstelling tot veel schrijvers die menen dat ze goeie schrijvers zijn beseft Cindy niet dat ze een erg goeie schrijver is, en dat maakt haar een van de beste.' Jan van Mersbergen
    `Ik schreef in een column met zeventig schrijversnamen ooit "gepensioneerd" achter de naam van Cindy Hoetmer. Goddank blijkt dat niet te kloppen!' Gerbrand Bakker
    `Cindy's stukjes zijn voor elke lezer een groot geschenk.' Erik Rozing

  • Schop me!

    Cindy Hoetmer

    Toen hedonisme nog leuk was.
    Op Fee Smits zesentwintigste verjaardag staat Valerie, haar nicht uit Parijs, opens voor de deur. Ze is van plan te blijven. Uit sluimerend schuldgevoel introduceert Fee haar nicht in het hoofdstedelijke uitgaansleven. Valerie, als kind een getergde bleekscheet, is nu bloedmooi. Indereen, zelfs Fees beste vriend, de vrolijke charlatan LaRue, loopt achter haar aan. Valerie zelf begint zich steeds excentrieker te gedragen.
    In de nadagen van de clubcultuur van de jaren negentig beleeft Fee een beslissend jaar. Schop me! gaat over feest, drugs en schuldgevoel. Niet voor tere zielen.
    Cindy Hoetmer (1967) is bekend van columns in Nieuwe Revu, HP/De Tijd, Viva en Blvd. Schop me! Is, na Het Beest in Daisy, haar tweede roman.
    /> Over Het beest in Daisy:
    (...) Hoetmers onderkoelde, ironische toon vergoedt veel. En haar lethargische Daisy komt geloofwaardig uit de verf. (Trouw)
    (...) Maar schrijf daar maar eens een onderhoudende roman over. Cindy Hoetmer, een schaapje in wolfskleren, heeft er een aangename gooi naar gedaan. (NRC Handelsblad)

  • Twijfelende dertiger Daisy Steenhuys hangt graag rond op feestjes waar ze niets te zoeken heeft. Kort nadat ze voor de zoveelste keer is verlaten, wordt ze wakker naast de getrouwde televisieproducent Philip Duiker, die ook wel 'het beest' genoemd wordt. Deze man doet met zijn botte gedrag al haar eerdere rampzalige vriendjes verbleken. Daisy vraagt zich af waarom ze zich aangetrokken voelt tot klootzakken.

empty