Uitgeverij De Graaff

  • In Nederland krijgt ongeveer één op de acht vrouwen borstkanker. Marja Bosma was één van die vrouwen.Met dit boekje krijgt de lezer een persoonlijke kijk in een bijzondere periode van het leven van Marja Bosma, waarin zij haar borstkanker overwon en een borstreconstructie onderging. Een kleine twee jaar die bepaald niet de makkelijkste jaren waren.

    Aanleiding om haar verhaal op papier te zetten was de vraag van haar behandelend arts dr. H.J. Heijmans in het ZGT Hengelo om mee te werken aan een website voor en door borstkankerpatiënten. Het plan was een beknopt verslag te schrijven, maar toen zij eenmaal begonnen was, kwam alles in detail terug.

    Het was eigenlijk niet de bedoeling het verhaal in boekvorm uit te geven. Een aantal toevallige ontmoetingen zorgden uiteindelijk voor het ontstaan van dit boek over een periode van ziekte, zoeken en dat vinden wat zij nodig had om in balans verder te kunnen met haar leven.

    Een indrukwekkend persoonlijk verhaal waaruit moed en kracht spreekt.

    Haar huisarts schrijft over dit boek:
    Als huisarts kom je regelmatig in aanraking met alle facetten die patiënten kunnen doormaken na de diagnose mammacarcinoom. Dit is voor iedere patiënte een persoonlijk drama, waar je een lange weg moet doorlopen van therapieën vol onzekerheid.
    Ik heb grote bewondering voor de manier waarop Marja met haar ziekte is omgegaan. Zij is het verdriet niet uit de weg gegaan, heeft gevochten voor herstel na alle behandelingen en de ultieme reconstructie. Uiteindelijk heeft zij het vastgelegd in dit boek, waardoor lotgenoten en behandelaars geholpen kunnen worden.

    Kijk voor de boektrailer op het YouTube-kanaal van de uitgeverij: http://www.youtube.com/user/uitgeverijdegraaff?feature=watch

  • "Soms sta je versteld wat mensen allemaal kunnen uitkramen. Is dat uit onnozelheid, onwetendheid of gewoon omdat ze zich geen houding weten te geven als het gaat om een ziekte als kanker? Ik prent mezelf in dat het goed bedoeld is, maar een knagend gevoel blijft achter. 'Gelukkig heb je de goede kanker' klinkt nog na in mijn hoofd. Goede kanker? Bestaat die dan?"

    Anke van Haften kreeg in april 2012 de diagnose schildklierkanker. In 2013 werkte ze mee aan het boek 'Gezichten achter schildklierkanker' en gaf ze het startschot voor de schildklierkankerrun in Leiden.
    Na de diagnose hield ze een jaar lang een dagboek bij. Vanaf januari 2014 verscheen dit dagboek in een wekelijkse column op de website van SON (Schildklier Organisatie Nederland). Deze columns zijn in dit boek gebundeld tot een realistische, soms pijnlijke, maar met een gezonde dosis humor gebrachte weergave van een jaar. Veel schildklierkankerpatiënten zullen zich in deze verhalen herkennen.

  • In april 2013 krijgt Harrie Keusters de diagnose endeldarmkanker. Volgens de artsen zijn een permanent stoma en verdere ongemakken onvermijdelijk. De behandelingen krijgen echter een bijzonder verloop en Harrie komt voor levensbepalende keuzes te staan. Er wordt door de artsen in eerste instantie gesproken over een rectumamputatie - dat zou de stoma betekenen - maar er blijkt een alternatieve methode in het Academisch Ziekenhuis Maastricht. Het is een experimentele methode, het is dus zijn keuze. Eén van de artsen zegt daarover: "Al zetten we tien of twintig artsen bij elkaar, de meningen zullen verdeeld blijven. U moet zelf de knoop doorhakken."

    Nooduitgang is een indringend persoonlijk verslag over endeldarmkanker. Harrie neemt ons mee in zijn leven na de diagnose. Hij deelt zijn zorgen met de lezer en schetst de algemene gang van zaken in de zorg en specifiek de behandeling. Het boek geeft daarmee handvatten voor mensen die in eenzelfde traject terechtkomen. Het is ook een verhaal met een flinke dosis humor en laat zich in één adem uitlezen.

    "Een onderhoudend boek over keuzes voor patiënten met endeldarmkanker. Het leest als een trein."
    dr. Geerard Beets, oncologisch chirurg Maastricht UMC+

  • Stel je voor dat je na de bevalling hyperactief bent, niet meer kunt slapen en de realiteit compleet uit het oog verliest. Dat overkwam Manon. Zonder enige psychiatrische voorgeschiedenis ontwikkelt zij een kraambedpsychose en wordt zij op dag twaalf van haar kraambed opgenomen in een psychiatrische instelling. Nadat ze hiervan hersteld is - acht weken later - en weer naar huis mag, heeft ze ineens geen energie meer. Ze voelt zich somber en ervaart angsten, net als 10 à 15 % van alle bevallen vrouwen die een postnatale depressie doormaken.

    Manon beschrijft wat ze beleeft en voelt tijdens en na haar kraamtijd. Je leest hoe ze ziek wordt, wat er gebeurt tijdens haar opname en hoe het herstel verloopt. Tussendoor lees je hoe Manons partner dezelfde situaties beleeft. Ten slotte beschrijft Manon hoe zij achteraf, als ze weer gezond is, op de situatie terugkijkt.

    Een aantal van de reacties die Manon kreeg op haar ziekte:
    - `Wat is dat, een kraambedpsychose?'
    - `Is dat een postnatale depressie?'
    - `Had je toen a keer van je baby?'
    - `Waar word je dan tegen zoiets behandeld?'
    - `Ik dacht juist dat jij een heel sterk persoon was.'

    Met het uitbrengen van haar verhaal hoopt Manon meer bekendheid en daarmee openheid te creëren over kraambedpsychose en postnatale depressie.

  • Kanker en werk
    'Schreeuwend van woede zit ik in de auto naar huis. De tranen rollen over mijn wangen. Ik ben zo boos! Waarom ik, waarom nu, waarom wij weer? Jankend lees ik mijn man de informatie voor die ik op mijn telefoon gevonden heb over "Pseudomyxoma Peritonei". Deze woorden had de gynaecoloog zojuist op een briefje geschreven en door deze woorden staat ons leven in één klap op zijn kop!'

    Pseudomyxoma Peritonei is een zeer zeldzame aandoening. Ongeveer 1 op de miljoen Nederlanders wordt er jaarlijks door getroffen. Sylvia Bastiaan-Trinthamer ondergaat diverse behandelingen en wordt genezen verklaard. Gedurende haar herstelperiode merkt zij hoe belangrijk het is dat zorginstellingen, arbodiensten en werkgevers onderling goed samenwerken om ervoor te zorgen dat de werknemer weer zo goed mogelijk in het arbeidsproces wordt opgenomen.

    'Kanker! Ik heb er m'n buik vol van!' is geschreven door Sylvia Bastiaan-Trinthamer. Zij krijgt op 34-jarige leeftijd te horen dat ze een zeer zeldzame vorm heeft van buikvlieskanker. Haar leven als jonge moeder van twee dochters, met een drukke baan als hr-adviseur, komt in één klap tot stilstand. Voor haar werk heeft Sylvia meerdere langdurig zieken begeleid en nu zit ze zelf aan de andere kant van de tafel. Ze beschrijft haar eigen ziekteperiode en benoemt ze wat van essentieel belang is om als werkgever en werknemer tijdens de verzuimperiode bij elkaar betrokken te blijven.

    Haar ervaringsverhaal is aangevuld met een hoofdstuk speciaal voor de hr-professional binnen bedrijven en organisaties: 'De meerwaarde van Human Resource Management bij verzuim door kanker'.

  • Ondernemen is een vak!
    Wist je dat driekwart van de werknemers droomt van een eigen bedrijf? En wist je dat het aantal ondernemers in het afgelopen decennium explosief gestegen is? Ondernemen is hot! Mensen kiezen steeds vaker voor de vrijheid van een eigen bedrijf: meer flexibiliteit en meer invloed op het resultaat.

    Ondernemen is een vak apart, maar niemand heeft er voor gestudeerd. Gelukkig zijn er veel organisaties en websites die je de weg proberen te wijzen, maar wie kan je vertellen hoe het is om je eerste factuur uit de printer te zien rollen? Wie kent de frustratie over de boekhouding en de euforie over een zakelijk succes? Daarvoor moet je bij een ondernemer zelf aankloppen.

    David Uijl is een ondernemer die het falen en het succes heeft meegemaakt. Hij zag zijn eerste bedrijf roemloos ten onder gaan om vervolgens alsnog een geslaagd bedrijf neer te zetten. Zijn verhaal is persoonlijk en eerlijk. Hij deelt in dit boek zijn ervaringen, met vallen en opstaan geleerd.

    Na het lezen van Bekentenissen van een ondernemer heb je geen rooskleurig beeld meer van het ondernemerschap, maar heb je het echte plaatje op je netvlies. En dat plaatje is absoluut de moeite waard!

  • Wat doe je daar nu eigenlijk? van Sonja t Hart-Hartog is een bijzonder boekje over een bijzonder beroep: humanistische geestelijke verzorging in de ouderenzorg. In een aantal fragmenten schetst de auteur alledaagse momenten van begeleiding van bewoners en patiënten. Geen zwaarwegende beschouwingen over kommer en kwel, geen theoretische uitweidingen over het belang van geestelijke begeleiding.

    Sonja t Hart verstaat de kunst om de lezer mee te nemen in de wereld van het verpleeghuis, aan de hand van lichtvoetige beschrijvingen die gekenmerkt worden door eenvoud en directheid. Wat we tegenkomen is ontroering en humor. We worden geconfronteerd met het leed én de draagkracht van mensen. En we zien hoe de zinervaring is ingebed in alledaagse gebeurtenissen en interacties. Wat doe je daar nu eigenlijk? laat de menselijke kanten zien van de wereld van het verpleeghuis en getuigt - zonder te betogen - van de kracht van liefdevolle toewijding en medemenselijkheid.

  • Lennie-Ester van der Geest - opgeleid en jaren werkzaam geweest in de gezondheidszorg - wordt getroffen door een agressieve vorm van oorspeekselklierkanker. Van de ene op de andere dag verandert haar onbevangen leven in geleefd worden.
    Het zijn twee woorden die haar leven totaal veranderen: diagnose kanker. Door verdriet, angst en onzekerheid om wat haar overkomen is, besluit Lennie om haar aangrijpende verhaal op papier te zetten. In eerste instantie alleen voor zichzelf, om de heftige levensperiode een plek te geven. Door aanmoediging van dierbaren om het openhartige verhaal naar buiten te brengen, is dit privéverhaal een openbaar boek geworden.

    Voor iedereen die vandaag denkt gezond te zijn, kan morgen het woord `kanker' levenslang betekenen. De onzekerheid die deze ziekte brengt, wordt door Lennie op een intense, maar ook humoristische manier beschreven. Zij hoopt door dit verhaal een steun te zijn voor eenieder met én zonder kanker. Je weet nooit wanneer deze gemene ziekte je kan treffen. Haar manier van schrijven is prettig. Het boek is daardoor voor iedereen toegankelijk en gemakkelijk leesbaar.

empty