Oorlogsboeken aantrekkelijk geprijsd

Vanaf €2,99

  • `Stilte kan spaarzaam licht laten schijnen over wat zich voltrokken heeft. Stilte van schaamte, van verdriet en van verbijstering, omdat de mens in staat is te vernietigen. Wie herdenkt, verplicht zichzelf oog te hebben voor wie oorlog en genocide ontvluchten. Voor mij opent de stilte van 4 mei de deur naar de ander. Durven we stil te zijn, dan durft de ander wellicht zichzelf te zijn. De stilte is geen passieve handeling, het is een ons actief instellen op de komst van een nieuwe wereld. De stilte houdt ons overeind.'

    Primo Levi wijst er in Is dit een mens op dat wanneer de mens alle waardigheid is ontnomen, hij broederschap vindt in de aanwezigheid van zijn naaste. De stilte van de ander is een pleidooi voor verbreding van de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, dat Abdelkader Benali schreef ter gelegenheid van de Nationale Dodenherdenking.

    `Met veel van wat Benali schrijft ben ik het oneens. En toch, juist daarom kan ik deze belangrijke tekst aanbevelen. Over de ander en de niet-ander, assimilatie en noodlot, grappen en bekeerlingen.' - Arnon Grunberg

    Met gedichten over vrijheid van Dean Bowen, Tsead Bruinja, Ellen Deckwitz, Maureen Ghazal, Anne-Fleur van der Heiden, Lamia Makaddam, Roelof ten Napel, Derek Otte, Iduna Paalman en Alfred Schaffer.

  • Wolfstijd

    Harald Jähner

    Dansen tussen de puinhopen: Duitsland na de bevrijding'

    Zoveel begin was er nog nooit. Zoveel einde ook niet.' Zo omschrijft Harald Jähner de wolfstijd' in Duitsland, die begon met het einde van de Tweede Wereldoorlog en tot diep in de jaren vijftig voortduurde. Toen de oorlog voorbij was, stonden de Duitsers voor het grote niets, de Stunde null. De ramp die ze zelf hadden veroorzaakt was ongekend, het aantal doden niet te overzien. De steden lagen in puin, kinderen groeiden op zonder vader, meer dan de helft van de bevolking was op drift. Miljoenen vluchtelingen en ontheemden, ontslagen dwangarbeiders en terugkerende krijgsgevangenen moesten in de chaos een nieuw bestaan zien op te bouwen. Maar te midden van alle armoede, honger en anarchie ontstond ook een niet te onderdrukken levenslust, een verlangen naar dansen, naar welvaart en naar vergetelheid.

    Wolfstijd is een grote naoorlogse mentaliteitsgeschiedenis die de Duitsers in al hun diversiteit toont: van de naamloze verkopers op de zwarte markt, hun zakken volgepropt met pakjes Lucky Strike, tot stijlvolle huisvrouwen, gezeten aan een niervormige designtafel. Van heropvoeder' Alfred Dblin en de intellectuelen die een cultuur van debat reanimeerden, tot Beate Uhse, die de eerste seksshop ter wereld opende. Jähner schildert het sociale panorama van een decennium dat beslissend was voor de Duitsers en in veel opzichten heel anders was dan we denken.

    Als sfeerbeeld van de naoorlogse samenleving is dit een grandioos geschreven boek. De sterke formuleringen en scherpe observaties onderscheiden het van andere boeken.' Süddeutsche Zeitung

    Groots panorama van de naoorlogse tijd.' Die Zeit

  • Op een vlooienmarkt in Parijs ontdekt een Nederlandse kunsthandelaar een fascinerend schilderij. Het wijst hem de weg naar de nalatenschap van de Joodse Edith Auerbach (Keulen 1899), die zich in 1926 in de door mannen gedomineerde kunstenaarswereld van Parijs vestigt. Gedreven schildert en tekent ze het leven langs de boulevards en in parken en ze is vaste bezoeker van de befaamde kunstenaarscafés in Montparnasse, waar ze haar schetsboeken vult met portretten van aanstormende talenten en grote namen. In 1940 wordt ze vastgezet in concentratiekamp Gurs, waaruit ze kans ziet te vluchten, en duikt onder. Na de bevrijding keert ze geknakt terug naar Parijs.
    Wie is deze getalenteerde, dwarse en dappere vrouw van wie zelfs geen overlijdensdatum bekend was? Broekema schildert haar bewogen bestaan en de beroemde kringen waarin ze verkeerde, en doet ontdekkingen. Zo blijkt Auerbach via haar moeder naaste familie te zijn van de voormalige Amerikaanse presidentskandidaat en minister John Kerry.

  • Duizend jaar zou het duren, maar in mei 1945 is de laatste week van het Derde Rijk aangebroken. Hitler heeft zelfmoord gepleegd, de oorlog woedt voort. Tussen Hitlers dood en de capitulatie liggen acht krankzinnige dagen. Even lijkt alles tot stilstand te komen, maar toch is alles in een ademloze beweging. Dit boek bevat Volker Ullrichs aangrijpende verslag van de laatste dagen van het naziregime. Een reis naar de ondergang in een wereld vol drama en hoop, angst en geweld. De capitulatie van Berlijn, de massale vernietiging, de zelfmoordepidemie, de laatste dodenmarsen, de bevrijding van de concentratiekampen, de jacht op de nazibonzen.
    Volker Ullrich, gevierd journalist en Hitlerbiograaf, schildert uit de stroom aan grote en kleine gebeurtenissen een onvergetelijk drama in acht bedrijven.

    `Hoogst interessante geschiedschrijving.' - Dresdner Morgenpost

    `Een briljante, vlotte evocatie van de turbulente, onwerkelijke laatste acht dagen van het Derde Rijk.' - Helmut Walser Smith, vooraanstaand historicus

    Over Adolf Hitler, Opkomst & Ondergang:

    `Volker Ullrichs biografie van Hitler is één van de beste ooit.' ***** - Het Parool

    `Voortreffelijk.' **** - NRC Handelsblad

    `Een prachtig boek.' - Trouw

  • In maart 1944 werd Ginette Kolinka samen met haar vader, haar twaalfjarige broer en haar neef gearresteerd door de Gestapo in Avignon en gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau. Zij was de enige van hen die terugkeerde, nadat ze was overgeplaatst naar Bergen-Belsen en Theresienstadt. Nu ze 94 jaar oud is, vraagt ze zich af hoe ze dat alles heeft kunnen overleven.
    In Terug naar Birkenau vertelt ze wat ze heeft gezien en wat ze heeft meegemaakt in de vernietigingskampen. De afranselingen, de honger, de kou, de haat, de naakte lichamen, de wreedheid. Maar ze herinnert zich ook momenten van vriendschap, de jurk die ze kreeg van Simone Veil (die later minister van Volksgezondheid zou worden) en die haar leven redde.
    Sinds het begin van deze eeuw deelt Ginette Kolinka haar ervaringen met Franse scholieren. Het doel van dit boek is niet om een volledig verslag van Birkenau te geven, maar om ons genoeg te vertellen zodat we nooit zullen vergeten.

  • Zijn hele leven woonde Rigoni Stern in Asiago, een dorp ten noorden van Venetië. De enige keer dat hij zijn geboorteplaats verliet, was de periode dat hij als soldaat in het Italiaanse leger diende. In Sergeant in de sneeuw beschrijft Rigoni Stern zijn ervaringen aan het Oostfront. Tijdens de desastreuze campagne tegen de Russen moeten Stern en zijn kameraden zich terugtrekken over de steppe, zonder proviand, bij temperaturen tot veertig graden onder nul.

  • Toen het oorlogsgeweld in augustus 1914 Europa overspoelde, meldde Henri Barbusse, aanvankelijk een overtuigd antimilitaristisch socialist, zich als vrijwilliger. Bij Barbusse volgde al snel de ontnuchtering over de ware aard van het strijdbedrijf dat uiteindelijk geen overwinnaars kent. Door zijn ontmaskering van het propagandistische vijandbeeld en de heersende oorlogsretoriek riep Het vuur in patriottische kringen weerstand op, maar het ontving ook uitbundige lofuitingen, onder andere van Céline, en het werd al enkele dagen na verschijning in 1916 met de Prix Goncourt bekroond.
    Zich baserend op zijn aantekeningen in de loopgraven en zonder verfraaiing van de ongepolijste spreektaal van de soldaten schreef Barbusse een ontluisterend ooggetuigenverslag en een aanklacht tegen de waanzin van de oorlog. Het vuur geldt tegenwoordig als hét hoogtepunt van de literatuur over de Eerste Wereldoorlog.

empty